Πασχάλιος Εγκύκλιος Σεβ. Μητροπολίτου Μάνης κ. Χρυσοστόμου Γ' (ΑΓΙΟΝ ΠΑΣΧΑ 2026)

Πρός τόν εὐσεβῆ καί φιλόχριστο λαό

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μάνης

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Ἑορτάζουμε πανηγυρικά καί χαρμόσυνα τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, τήν θριαμβευτική νίκη ἐπί τοῦ θανάτου, τήν νίκη τῆς ἀγάπης ἐπί τοῦ μίσους, τήν νίκη τῆς ἀπελευθερώσεως  ἀπό τήν ἁμαρτία. Εἶναι «ἑορτή ἑορτῶν καί πανήγυρις πανηγύρεων».

Χριστός Ἀνέστη! Ἀληθῶς Ἀνέστη!

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δέν εἶναι μῦθος οὔτε ἰδεολογικό κατασκεύασμα ἤ μία ἁπλή θεωρία. Εἶναι ἱστορικό γεγονός. Ὁ Χριστός ἔπαθε, σταυρώθηκε, ἀπέθανε, ἐτάφη καί ἀνέστη ἐκ νεκρῶν. Αὐτό εἶναι τό θαῦμα τῶν θαυμάτων!

Καί ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι φυσικό ἐπακολούθημα τῆς θεότητος καί τῆς κυριότητος αὐτοῦ. Ἰδού μερικές μαρτυρίες γιά τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ.

Πρωταρχικά, ὁ κενός, ὁ ἄδειος τάφος. Ὅπως ἀναφέρουν τά Ἱερά Εὐαγγέλια, ὁ ἄγγελος, πού ἀπεκύλισε τόν λίθον ἀπό τῆς θύρας τοῦ μνημείου καί καθόταν ἐπάνω σ' αὐτόν, εἶπε στίς Μυροφόρες, ὅταν λίαν πρωΐ ἐπῆγαν στόν τάφο: «Μή φοβεῖσθε ὑμεῖς˙ οἶδα γάρ ὅτι Ἰησοῦν τόν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε˙ οὐκ ἐστιν ὧδε˙ ἠγέρθη γάρ καθώς εἶπε. Δεῦτε ἴδετε τόν τόπον ὅπου ἔκειτο ὁ Κύριος» (Ματθ. κη΄, 2-6). Καί ἀκόμη εἰπώθηκε ἀπό τούς ἀγγέλους: «Τί ζητεῖτε τόν ζῶντα μετά τῶν νεκρῶν; οὐκ ἐστιν ὧδε, ἀλλ' ἠγέρθη» (Λουκ. κδ΄, 5-6). Καί τά Εὐαγγέλια ἔχουν ἀξιοπιστία, ἀκεραιότητα, ἐγκυρότητα, κῦρος, γνησιότητα καί θεοπνευστία.

Ἔπειτα, ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος, μᾶς βεβαίωσε γιά τήν Ἀνάστασή Του «ἐν πολλοῖς τεκμηρίοις». Οἱ ἐμφανίσεις τοῦ Ἀναστάντος ἐπί τεσσαράκοντα ἡμέρας εἶναι τρανή ἀπόδειξη τοῦ γεγονότος αὐτοῦ. Μάλιστα ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός ἔδειξε ὅτι δέν ἦταν κάποιο φάντασμα, γι’ αὐτό καί συνομίλησε καί ἔφαγε ἐνώπιον τῶν μαθητῶν Του πού δυσπιστοῦσαν καί μάλιστα τούς εἶπε: «Οὕτως γέγραπται παθεῖν τόν Χριστόν καί ἀναστῆναι ἐκ νεκρῶν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ» (Λουκ. κδ΄, 43,46). Ἀκόμη ἐμφανίστηκε ὁ Χριστός καί τότε πού ἦσαν κεκλεισμένες οἱ θύρες στό ὑπερῶον, ἐκεῖ «ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταί συνηγμένοι διά τόν φόβον τῶν Ἰουδαίων» ἀπουσιάζοντος τοῦ Θωμᾶ. Καί πάλιν «μεθ' ἡμέρας ὀκτώ» ἐμφανίσθηκε ὁ Κύριος, παρόντος τοῦ Θωμᾶ (Ἰω. κ΄, 19-29), ὁ ὁποῖος βλέποντάς Τον, ἀνεφώνησε: «ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου» (Ἰω. κ΄, 28).  

Ὕστερα ἔχουμε τίς μαρτυρίες τῶν Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου. Ὁ Ἀπ. Πέτρος ἐπανειλημμένως μαρτυρεῖ γιά τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως στίς ὁμιλίες του πρός τούς Ἰουδαίους (Πράξεις τῶν Ἀποστόλων) καί ὁ Ἀπ. Παῦλος λέγει σαφέστατα ὅτι: «Εἰ Χριστός οὐκ ἐγήγερται κενόν ἄρα τό κήρυγμα ἡμῶν, κενή δέ ἡ πίστις ὑμῶν... εἰ δέ Χριστός οὐκ ἐγήγερται, ματαία ἡ πίστις ἡμῶν» (Α' Κορ. ιε΄, 14-17).

Ἐπιπλέον, νά προσθέσουμε καί τήν δύναμη τῆς ὁμολογίας τῶν Ἀποστόλων. Μετά τό γεγονός τῆς Ἀναστάσεως καί τῆς Πεντηκοστῆς, οἱ Μαθητές λαμβάνουν θάρρος, γίνονται σθεναροί ὁμολογητές τῆς Ἀναστάσεως καί κηρύττουν σ’ ὅλη τήν οἰκουμένη τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, μέ ἀκλόνητη πίστη στήν Ἀνάσταση. Καί μάλιστα ὑφίστανται μαρτύρια καί θάνατο γιά τήν πίστη τους αὐτή.

   Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,

Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι μία μεγάλη ἀλήθεια. Εἶναι ἀναμφισβήτητο γεγονός, ἱστορικά κατοχυρωμένο. Εἶναι ἡ νίκη κατά τοῦ θανάτου καί συνάμα ἡ προοπτική τῆς αἰώνιας ζωῆς. Εἶναι τό πλέον χαρμόσυνο γεγονός καί εἶναι τό κέντρο τῆς ὅλης ζωῆς καί λατρείας τῆς Ἐκκλησίας μας.

Γι' αὐτό καί ἔχει ἀπαράμιλλη σημασία γιά τήν ἀνθρωπότητα, γιά τήν σωτηρία μας.

Πιστεύετε, λοιπόν, στήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ καί ὑμνήσατε τόν Ἀναστάντα Κύριον τῆς δόξης μετά τῶν ἀγγέλων λέγοντες: «Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν˙ εὐπρέπειαν ἐνεδύσατο». Αὐτῷ ἡ δόξα καί ἡ τιμή καί ἡ προσκύνησις, εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν._

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ

Μετά πολλῶν πατρικῶν εὐχῶν

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’