26. Το Ψαλτήριον

Πρόκειται γιά τό βιβλίο τῆς λατρείας τῆς Ἐκκλησίας πού περιέχει αἴνους, ὕμνους, δεήσεις καί ἱκεσίες πρός τόν Θεόν. Οἱ Ψαλμοί, ὅπως ὀνομάζονται, εἶναι ἑκατόν πενήντα καί τούς περισσότερους ἔγραψε ὁ προφήτης Δαυΐδ. Εἶναι Ψαλμοί δοξολογίας, εὐχαριστίας, εὐγνωμοσύνης, παρακλήσεως ἐξόχως μάλιστα διδακτικοί. Οἱ Ψαλμοί 6, 31, 37, 50, 101, 129 καί 142 ἀποκαλοῦνται ψαλμοί μετανοίας καί εἶναι ὑπέροχες προσευχές πρός τόν Ἐλεήμονα Κύριον καί Φιλεύσπλαχνο Θεό. Ὁ σημαντικότερος ἐξ αὐτῶν εἶναι ὁ 50ος Ψαλμός, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει «Ἐλέησόν με ὁ Θεός κατά τό μέγα ἔλεός σου καί κατά τό πλῆθος τῶν οἰκτιρμῶν σου ἐξάλειψον τό ἀνόμημά μου». Ὁ 103ος Ψ. ὀνομάζεται «Προοιμιακός» Ψαλμός καί ἀναγιγνώσκεται στήν ἀρχή τοῦ Ἑσπερινοῦ καί ἀποτελεῖ ἕναν θαυμάσιο ὕμνο τῆς δημιουργίας τοῦ Θεοῦ πού μαρτυρεῖ τήν πανσοφία, τό μεγαλεῖο καί τήν παντοδυναμία Του.

Ὅλοι οἱ θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας θεωροῦν ὅτι ἡ ἀνάγνωση καί ἡ ἀπαγγελία τῶν Ψαλμῶν εἶναι πολύ ὠφέλιμη. Πραγματικά νουθετοῦν, παρηγοροῦν, ἐνισχύουν καί φέρουν γαλήνη στή ψυχή. Ἀληθινά, ἀξίζει νά διαβάζουμε Ψαλτήριο.


Εκτύπωση   Email