32. Ὁ κεραμεύς

Κεραμεύς ὀνομάζεται ἐκεῖνος πού κατασκευάζει κεράμους ἤ πύλινα ἀγγεῖα. Ἡ τέχνη λέγεται ἀγγειοπλαστική ἢ κεραμοποιΐα. Στό ἀρχαῖο Ἰσραήλ, ἦταν πολύ σπουδαία τέχνη γιατί ἔφτιαχναν διάφορα πολύ ἀναγκαία ἀγγεῖα, ὅπως κιούπια, κανάτες, δοχεῖα, ὑδρίες πού τίς χρησιμοποιοῦσαν μάλιστα στήν ἔρημο γιά τίς πολυετεῖς περιπλανήσεις τους. Στά Ἱεροσόλυμα μάλιστα ὑπῆρχε καί βασιλικό κατάστημα κεραμέων. Ἀπό αὐτό καί ἡ φράση «ἀγρός κεραμέως».

Ὁ κεραμεύς κατεργάζετο τήν εὔπλαστη μᾶζα ἀργίλλου καί ἕνα μέρος ἔθετε σ' ἕνα τροχό πού τόν ἔστρεφε μέ τό χέρι ἤ μέ τό πόδι του. Μέ τήν στροφή αὐτή καί ὅπως τήν κατηύθυνε ἔφτιαχνε τό κατά βούληση του ἀγγεῖον ἤ σκεῦος.

Ἔτσι, ἡ ἀπεριόριστη καί τέλεια ἐξουσία τοῦ κεραμέως πάνω στήν εὔπλαστη ὕλη ἔρχεται καί συμβολίζει τήν ἐξουσία καί κυριαρχία τοῦ Θεοῦ ἐπί τοῦ ἀνθρώπου. Λέγει ὁ προφήτης Ἱερεμίας: «Ἰδού ὡς ὁ πηλός τοῦ κεραμέως ὑμεῖς ἐστε ἐν ταῖς χερσί μου» (Ἱερεμ. 18, 6). Καί ὁ Ἀπ. Παῦλος γράφει: «Ὧ ἄνθρωπε, σύ τίς εἶ ὁ ἀνταποκρινόμενος τῷ Θεῷ; μή ἐρεῖ τό πλάσμα τῷ πλάσματι, τί με ἐποίησας οὕτως; ἤ οὐκ ἔχει ἐξουσίαν ὁ κεραμεύς τοῦ πηλοῦ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ φυράματος ποιῆσαι ὃ μέν εἰς τιμήν σκεῦος, ὅ δέ εἰς ἀτιμίαν;» (Ρωμ. 9, 20-21).


Εκτύπωση   Email