34. Τό πρόβατον

Τό ἀγαπητό αὐτό ζῶο στόν ἄνθρωπο τό πρόβατο ἀναφέρεται παρά πολλές φορές σ' ὁλόκληρη τήν Ἁγία Γραφή. Ἄλλωστε εἶναι τόσο ὠφέλιμο γιά τήν ζωή τοῦ ἀνθρώπου εἴτε γιά τό κρέας του, τό δέρμα, τά ἔρια, τό γάλα καί τά ὀστᾶ του. Θεωρεῖτο πάντοτε σπουδαιοτάτη περιουσία ἡ κατοχή προβάτων καί ἀνέκαθεν ὑπῆρχε ὁ ποιμενικός βίος. Πολλές οἰκογένειες ἔζησαν καί τά παιδιά τους μεγάλωσαν καί μορφώθηκαν ἔχοντας ὡς βάση τά πρόβατα.

Ἀλλά τό πρόβατον ἔχει καί μεγάλη συμβολική ἀξία καί σημασία. Οἱ ἰδιότητες τοῦ προβάτου προβάλλονται ὡς ἀρετές τῆς χριστιανικῆς ζωῆς. Εἶναι ἡ ἁγνότητα, ἡ ἄκρα ταπείνωση, τό ἄκακο, ἡ ἁπλότητα, ἡ θυσία.

Ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος καλεῖται ὁ «ἀμνός τοῦ Θεοῦ». Τό διεκήρυξε ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ὅταν εἶδε τόν Χριστό νά ἔρχεται: «Ἴδε ὁ ἀμνός τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τήν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου». Καί ὁ Κύριος θυσιάστηκε ὡς ἀμνός γιά νά λυτρώσει τό ἀνθρώπινο γένος ἀπό τήν δουλεία τοῦ διαβόλου, ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἔδωκε τό ἄχραντον αἷμα Του ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου σωτηρίας. Καί ἡ Ἀποκάλυψις θά ἀναφέρει: «Καί εἶδον ἐν μέσῳ τοῦ θρόνου ... ἀρνίον ἑστηκός ὡς ἐσφαγμένον». Ἀρνίον εἶναι ὁ Χριστός πού ἐσφάγη ἐπί τοῦ Σταυροῦ, ἐτάφη καί ἀνεστήθη καί ἐδοξάσθη στό θρόνο τοῦ Οὐρανίου Πατρός» (Ἀποκ. 5,6).


Εκτύπωση   Email