38. «Τό Ἅγιο Πνεῦμα στήν κοιλία σου»

Αὐτή τήν εὐχή ἔλεγε μιά πιστή καί εὐλαβής γιαγιά σ' ἕνα νησί τοῦ Ἀργοσαρωνικοῦ.

Καί ἦταν πολύ σωστή ἡ εὐχή αὐτή. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός εἶπε: «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ ποταμοί ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ρεύσουσιν ὕδατος ζῶντος˙ τοῦτο δέ εἶπε περί τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν» (Ἰω. ζ', 38-39).

Πράγματι, τό Ἅγιον Πνεῦμα εἶναι πηγή ἁγιότητος. Μᾶς καθαρίζει ὅπως τό νερό ἀπό τήν ἁμαρτία. Ἀναγεννᾶ καί μᾶς ἀναδεικνύει ναούς τῆς χάριτος λογικούς καί ἔμψυχους. Αὐτό τό Ἅγ. Πνεῦμα τελεσιουργεῖ τά ἑπτά μυστήρια καί τελειοῖ τό ἔργον τῆς σωτηρίας.

Καί οἱ καρποί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὡς λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος εἶναι: ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια (Γαλ. ε', 22-23). Ὅλο αὐτό τόν ὑπέροχο παράδεισο μέ τούς ἀγλαούς καρπούς, τήν πολυκαρπία, τόν ἀρδεύει ὁ πολύκλαδος ποταμός τοῦ Ἁγ. Πνεύματος.

Στήν κατάξερη ἐποχή μας ἄς μᾶς δροσίζει τό Ἅγιο Πνεῦμα καί ἄς εἶναι διηνεκής ἡ προσευχή μας «Βασιλεῦ Οὐράνιε, Παράκλητε...., ἐλθέ καί σκήνωσον ἐν ἡμῖν».


Εκτύπωση   Email