42. Κάμε ἐλεημοσύνη

Ἀφοῦ ὁ Θεός εἶναι ἐλεήμων, μπορεῖ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι νά μήν εἴμαστε ἐλεήμονες; Ἔτσι ὅταν ὁ ἄνθρωπος εἶναι εὐεργέτης, φιλάνθρωπος, ἐλεήμων μιμεῖται τόν Θεό.

Στήν ἐπί τοῦ ὄρους διδασκαλία Του ὁ Χριστός εἶπε: «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες ὅτι αὐτοί ἐλεηθήσονται». Ἱερό προσκλητήριο. Νά εἴμαστε ἐλεήμονες στή ζωή μας. Ἡ ἐλεημοσύνη εἶναι μεγάλη ἀρετή γιατί εἶναι προσφορά ἀγάπης καί βοήθειας στόν πλησίον. Καί βέβαια ἐλεημοσύνη δέν εἶναι μόνο ἡ ὑλική βοήθεια. Ὁ Ἱ. Χρυσόστομος πού ἀγάπησε τήν ἐλεημοσύνη μᾶς λέγει: «Ποικίλος, ὁ τῆς ἐλεημοσύνης τρόπος καί πλατεῖα αὕτη ἡ ἐντολή».

Καί ἀκόμη ἡ ἐλεημοσύνη, ἀξία ἔχει μεγάλη ὅταν εἶναι κρυφή. Ὄχι πρός τό «θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις».

Ἄς θυμηθοῦμε καί τό Εὐαγγέλιο τῆς κρίσεως. Τό κριτήριο τοῦ Δικαιοκρίτου Κυρίου εἶναι ἡ ἔμπρακτη ἐκδήλωση ἀγάπης καί ἐλεημοσύνης πρός τόν συνάνθρωπο πού θεωρεῖται ἔκφραση ἀγάπης πρός τόν Ἴδιο τόν Κύριο. Ὅποιος ἔδωκε ἐλεημοσύνη σ' αὐτή τήν ζωή θά ἐλεηθεῖ καί στήν ἄλλη. Κάμε, λοιπόν, ἐλεημοσύνη.


Εκτύπωση   Email