46. Ὠφέλιμες σκέψεις γιά τόν Ἰησοῦ Χριστό

Ὁ Χριστός νἆναι τό Α καί τό Ω στή ζωή μας.

Τόν Χριστό, τόν κοιτάζω καί μέ κοιτάζει, τοῦ μιλάω καί μοῦ μιλάει, τόν ρωτάω καί μοῦ ἀποκρίνεται, εἶναι μιά πλησμονή εὐφροσύνης.

Ὁ Χριστός εἶναι ἡ Αὐτοαλήθεια.

Ὁ Χριστός πρῶτα φεύγει ἀπό τόν νοῦ μας, μετά ἀπό τήν καρδιά μας καί ὕστερα ἀπό τήν ζωή μας, ὅταν ἐμεῖς δέν προσέχουμε.

Μακρυά ἀπό τόν Χριστό μόνο βάσανα καί πικρία.

Ὁ Ἰησοῦς Χριστός ὁλοένα μᾶς ἀποκαλύπτεται.

«Ἀποκτήσομεν νοῦν Χριστοῦ».

Ὁ Χριστός εἶναι ὁ ἀκρογωνιαῖος λίθος τῆς ἀνθρωπότητος. Στό κτίσιμο τοῦ πολιτισμοῦ τόν πέταξαν. Ὅταν ὅμως ἔπρεπε νά φτιάξουν τήν γωνία, τόν χρειάστηκαν.

Ὁ Χριστός διά τῶν ἱερῶν Μυστηρίων εἶναι συνεχῶς παρών.

«Ὅπου ὁ Χριστός ἐκεῖ καί ἡ Ἐκκλησία».

Δέν ὑπάρχει τι ὡραιότερο ἀπό τό νά μιλᾶς γιά τό Χριστό.

Ὁ Χριστός καταγλυκαίνει τήν ψυχή μας.


Εκτύπωση   Email