ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΕ ΛΟΥΚΑ

 

      Ὅταν ὁ Κύριος μας Ἰησοῦς Χριστός περπατοῦσε ἀκόμη ἐπάνω στή γῆ, ἕνας ἁμαρτωλός ἄνθρωπος, ὁ Ζακχαῖος, πού ἦταν τελώνης, δηλαδή ἐκμεταλλευτής τῶν ἄλλων ἀνθρώπων, ἄκουσε ὅτι θά περνοῦσε ἀπό τήν πόλη στήν ὁποία βρισκόταν καί ἔτρεξε νά τόν δεῖ.   Ἀπό περιέργεια τό ἔκανε, λέγει τό Εὐαγγέλιο. Γιά νά μάθει:   Ποιός εἶναι αὐτός; Τί ἄνθρωπος εἶναι αὐτός πού μιλάει συνέχεια γιά τόν Θεό καί τήν Βασιλεία τῶν οὐρανῶν; Καί ἔτρεξε νά τόν δεῖ. Ἀλλά ἐπειδή ἦταν κοντός, φοβόταν ὅτι ἀνάμεσα στό πλῆθος δέν θά κατόρθωνε νά δεῖ τόν Χριστό, ἀφοῦ οἱ ἄλλοι ἦταν ψηλότεροι. Γι' αὐτό, ἀνέβηκε σ’ ἕνα δένδρο, σέ μιά συκομουριά.

  Ὅταν πέρασε ἀπό κεῖ ὁ Χριστός, ἐνῶ ὁ Ζακχαῖος εἶχε γουρλώσει τά μάτια του, καί κοίταζε νά τόν δεῖ, «νά τόν ζυγιάσει» ὅπως λέμε, νά τόν ἀξιολογήσει, νά καταλάβει τί εἶναι, ὁ Χριστός σήκωσε τά μάτια Του ἐπάνω του. Τόν φώναξε μέ τό τό ὄνομά του, γιατί ὁ Χριστός παντογνώστης καί παντοδύναμος Θεός, πρίν ἀνέβει ἐκεῖνος στή συκομουριά, ἤξερε τί εἶναι καί τί ἀναζητοῦσε. Καί τοῦ εἶπε:  -Ζακχαῖε, γρήγορα κατέβα. Βιαστικά κατέβα. Τρέξε στό σπίτι σου νά ἑτοιμάσεις, γιατί τό ἔχω προγραμματίσει. Σήμερα θά μείνω στό σπίτι σου. Ἐσύ θά μέ φιλοξενήσεις.  Κατέβηκε ὁ Ζακχαῖος, λέγει τό Εὐαγγέλιο, πῆγε σπίτι του ὅσο μποροῦσε πιό γρήγορα καί ἑτοίμασε γεμάτος χαρά ὑποδοχή καί φιλοξενία γιά τόν Χριστό καί γιά τούς ἁγίους ἀποστόλους. Ὅταν ἔφτασαν, κατάλαβε ὅτι ὁ Χριστός εἶναι «ὁ ζωντανός Θεός, ὁ σωτήρας ὅλων τῶν ἀνθρώπων καί προπαντός ἐκείνων πού πιστεύουν».

Στάθηκε λοιπόν μπροστά του καί τοῦ εἶπε:   -Κύριε, μέχρι τώρα παλιάνθρωπος. Μέχρι τώρα ἐκμεταλλευτής. Μέχρι τώρα μάζευα μέ ἀδικίες καί μέ τρόπους ἁμαρτωλούς. Ἀλλά τώρα ἀλλάζω. Πρῶτα ἤμουν μακρυά σου. Τώρα ἔρχομαι κοντά σου. Καί γι' αὐτό θέλω νά τακτοποιηθῶ. Νά ἡ πρώτη μου ἀπόφαση:    Τά μισά ἀπ'  ὅσα ἔχω, θά τά μοιράσω στούς φτωχούς. Καί ὅποιος ἔλθη καί μοῦ πεῖ  ὅτι τόν ζημίωσα σέ κάτι, θά τοῦ τό ἀποδώσω τετραπλάσιο.

  Πῆρε τήν ἀπόφαση ὁ Ζακχαῖος ἀκόμη καί φτωχός νά μείνει. Νά τά σκορπίσει ὅλα. Ἀρκεῖ νά εἶναι εὐάρεστος στόν Χριστό. Γιατί ἅμα, ἐγώ θέλω νά δῶ τόν Χριστό μόνο ἀπό περιέργεια, ἀλλά ὁ Χριστός δέν θέλει νά δεῖ ἐμένα, ἐπειδή εἶμαι γεμάτος κακίες καί ἁμαρτίες καί βρῶμες καί λέρες στήν ψυχή μου, τί ὠφέλεια θά ἔχω;

  Καί ἐπειδή τίποτε δέν ἀξίζει τόσο ὅσο ἡ αἰώνια ζωή...   οὔτε εἶναι ποτέ δυνατόν ἡ ἐπίγεια ζωή νά ἀξίζει τόσο ὅσο ἡ αἰώνια...

  Γι' αὐτό, τί θά μέ ὠφελήσει νά κρατήσω κάποια πλεονεκτήματα στήν ἐπίγεια, στήν πρόσκαιρη ζωή, πού δέν ξέρουμε πότε τελειώνει γιά τόν καθένα μας καί νά χάσω τήν αἰώνια ζωή;

  Ὅταν ὁ Ζακχαῖος ἔδειξε ἔμπρακτα τήν μετάνοιά του καί εἶπε αὐτά τά λόγια, ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός, τοῦ ἀπάντησε: «Σήμερον σωτηρία τῷ οἴκῳ τούτῳ ἐγένετο». Σήμερα Ζακχαῖε, δέν σώθηκες ἐσύ μόνος. Σώθηκε ὁλόκληρο τό σπίτι σου. Σήμερα ἦλθε ἡ σωτηρία καί ἐπισκέφθηκε τό σπίτι σου. Ἦλθε στό σπίτι σου.

  Γιατί τά εἶπε αὐτά ὁ Χριστός;

  Γιατί ὅταν ἕνας πατέρας ἤ μία μητέρα βάζουν τόν Χριστό μέσα στήν καρδιά τους, ἡ εὐλογία τοῦ Χριστοῦ καί ὁ φωτισμός του, ἔρχεται σέ ὁλόκληρο τό σπίτι καί ἐπηρεάζονται ὅλα τά μέλη τῆς οἰκογένειας καί παίρνουν μία καλύτερη πορεία.

  Γι' αὐτό λέει ἡ Ἁγία Γραφή: «Καλότυχος ἐκεῖνος πού ἔχει συγγενεῖς, γνωστούς, φίλους, πού εἶναι πολίτες τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ. Πού ἔχουν τό μυαλό τους στόν Χριστό καί στή Βασιλεία του».    Γιατί τό φῶς τοῦ Χριστοῦ ἀντανακλᾶ. Βγαίνει ἀπό τίς δικές τους καρδιές καί φωτίζει καί τά δικά μας μάτια. Ψυχῆς καί σώματος. Καί εὐεργετούμεθα ἀπό αὐτούς. Καί κάποια στιγμή, θά ἀποκτήσουμε καί ἐμεῖς ὅλοι συνείδηση τί σημαίνει Χριστός καί θά βρεθοῦμε, ἀκόμη καί χωρίς νά τό καταλάβουμε κοντά του. Κοντά στήν αἰώνια ζωή.

  Ἀλλά ἄς ἀναλύσουμε λίγο περισσότερο τήν ἱστορία τοῦ Ζακχαίου γιά νά πάρουμε πιό βαθειά καί πιό ὠφέλιμα διδάγματα.

  Ξεκίνησε ὁ Ζακχαῖος νά δεῖ τόν Χριστό ἀπό περιέργεια.

  Ὄχι ἀπό πίστη. Ἀπό περιέργεια. Αὐτό μᾶς λέει, ὅτι καί ὅταν ἀκόμη πάρουμε τά ἱερά βιβλία τῆς Ἐκκλησίας στά χέρια μας, ἀπό περιέργεια νά τά διαβάσουμε, ὠφέλεια ἔχουμε. Ὠφέλεια θά μᾶς δώσουν. Γιατί ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ εἶναι φῶς.

  Τό ἴδιο καί ὅταν πᾶμε στήν Ἐκκλησία. Ἐπειδή εἶναι τόπος εὐλογίας, ἐπειδή εἶναι οἶκος τοῦ Θεοῦ, ὄχι τό σπίτι τοῦ Ζακχαίου, τοῦ Χριστοῦ τό σπίτι εἶναι, γι' αὐτό ἀκριβῶς καί ὅποιος βρεθεῖ μέσα στήν Ἐκκλησία, ἔστω καί ἀπό περιέργεια νά πῆγε, ἔστω καί κατά λάθος, ὠφέλεια θά πάρει. Φωτισμό θά πάρει. Εὐλογία τοῦ Θεοῦ θά πάρει.

   Πόσο μᾶλλον θά λάβει κανείς αὐτά τά ἀγαθά ὅταν ἐκκλησιάζεται συνειδητά. Καί μέσα στήν Ἐκκλησία στέκει ἔχοντας κάτω τά μάτια, ἐπάνω τήν καρδιά, μέ ἐλπίδα στόν Χριστό, μέ τό στόμα τῆς ψυχῆς του ἀνοιχτό νά φωνάζει συνεχῶς καί νά λέει: «Ἐλέησέ με Κύριε, φώτισέ με Κύριε. Βοήθησέ με νά βαδίζω στό δρόμο σου. Στεῖλε μου τόν ἄγγελό σου καί τήν προστασία σου. Στάσου κοντά μου, σέ μένα, ἕνα  φτωχό πλάσμα σου. Δυνάμωσέ με στήν πορεία τῆς ζωῆς μου.

 Εἶναι ποτέ δυνατόν ὁ Θεός νά μήν τόν ἀκούσει;  Ὁ πολυεύσπλαγχνος Θεός πού κατέβηκε στόν κόσμο καί ἔγινε ἄνθρωπος σάν καί ἐμᾶς;  Γιά ποιό λόγο; «Ζητῆσαι καί σῶσαι τό ἀπολωλός». Γιά νά ψάξει νά βρεῖ τό χαμένο πλάσμα του. Ὅπως καί ἐμεῖς πού ὅταν χάσουμε κάτι ψάχνουμε νά τό βροῦμε, ἔστω καί ἄν εἶναι τιποτένιο πράγμα.  Μπορεῖ ποτέ ὁ Χριστός νά μᾶς ἀφήσει;   Ἔρχεται καί ψάχνει νά μᾶς βρεῖ γιά νά μᾶς πάρει κοντά του. Στήν χαρά του, στήν εὐτυχία του, στήν αἰώνια ζωή καί στήν αἰώνια Βασιλεία του. Νά μᾶς κάνει συγκληρονόμους του.

Μακάρι να αξιωνόμαστε να βάζουμε και εμείς το Χριστό στο σπίτι μας και στην οικογένειά μας και να παίρνουμε τέτοιες δυνατές αποφάσεις αλλαγής της ζωής μας μέσα από την οδό της μετανοίας ,όπως μας δίδαξε σήμερα ο μετανοημένος Ζακχαίος.


Εκτύπωση   Email