ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ’ ΛΟΥΚΑ - 25/10/2020

Ἀπό τότε, ἀγαπητοί μου, πού ἦλθε ὁ Κύριος εἰς τόν κόσμο καί οἱ ἄνθρωποι ἄκουσαν γιά τό ὄνομά Του, οὐσιαστικά χωρίστηκαν σέ δύο ὁμάδες. Σ’ ἐκείνους πού ἀπεδέχθησαν τόν Χριστό καί σ’ ἐκείνους πού ἀπώθησαν τόν Χριστό. Στήν σημερινή Εὐαγγελική περικοπή, ὅπου ὁ Κύριος ἐπισκέφτηκε τήν χώρα τῶν Γεργεσηνών, ἡ εἰκόνα εἶναι ἀνάγλυφη. Πῶς δηλαδή ὁ μέν δέχεται, οἱ δέ ἀπωθοῦν. Καί πράγματι, αὐτός ὁ πρώην δαιμονιζόμενος, ὁ ὁποῖος εἶχε δαιμόνια πολλά, ἀπό χρόνου ἱκανοῦ καί ἦταν ἀντικοινωνικός καί ἐπικίνδυνος κοινωνικά, αὐτός πού δέν ἔμενε οὔτε σέ σπίτι, παρά στά μνήματα καί στούς ἀγρούς καί ἁλυσοδενόταν καί ἔσπαζε τά δεσμά, αὐτός μετά τή συνάντησή του μέ τό Χριστό, σωφρονών καί ἱματισμένος καί εὐγνωμονών κάθεται στά πόδια τοῦ Ἰησοῦ καί τόν παρακαλεῖ νά εἶναι μαζί Του. Ὁ Κύριος ἦλθε ἐφάπαξ καί ἔρχεται πάντοτε. Οἱ ἄνθρωποι καθορίζουν τήν στάση τους ἀπέναντι στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ ἤ θετική ἤ ἀρνητική.

Ἀντιθέτως οἱ Γεργεσηνοί, οἱ συμπατριώτες του, στήν πόλη τῶν ὁποίων πήγαινε ὁ Κύριος, ὅταν ἄκουσαν τά γενόμενα, πώς οἱ δαίμονες ἔφυγαν ἀπό τόν συμπατριώτη τους καί μπῆκαν μέσα στούς χοίρους καί ἐπνίγησαν τά ζῶα στόν γκρεμό, τότε ἐπῆγαν ὅλοι νά δοῦν τόν Χριστό καί ἐφοβήθησαν καί παρεκάλεσαν τόν Κύριο νά φύγει ὄχι μόνο ἀπό τήν πόλη τους ἀλλά καί ἀπό τά περίχωρά της. Καί ὁ Κύριός μας εὐγενής καί ἀληθινός, σεβόμενος τήν ἐλεύθερή τους βούληση, ἔκανε μεταβολή, ξαναμπῆκε στό πλοιάριο καί πέρασε ἀπέναντι.

Καί γεννιέται τό ἑξῆς ἐρώτημα:

Οἱ ἄνθρωποι ἀποδέχονται καί ἀπωθοῦν;

Δηλαδή, ὅταν ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἔγινε ἄνθρωπος ἐρχόμενος εἰς τόν κόσμο, οἱ ἄνθρωποι δέν ἀναγνώρισαν τόν Δημιουργό τους; Ὑπάρχουν ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι τόν δέχονται εὐχαρίστως καί ἄνθρωποι πού στέκονται ἐχθρικά ἀπέναντί Του καί ἀρνητικά; Ναί ἀγαπητοί. Αὐτό εἶναι μία πραγματικότητα, πού μάλιστα συνεχίζεται διαχρονικά, ἑπομένως καί σήμερα.

Τί εἶναι λοιπόν ἐκεῖνο τό ὁποῖο κάνει τούς ἀνθρώπους νά χωρίζονται σέ δύο στρατόπεδα ἐνώπιον τοῦ ἴδιου προσώπου καί μάλιστα τοῦ Θεανθρώπου. Μᾶς δίδουν ἀπάντηση οἱ ἴδιοι οἱ κάτοικοι, Γεργεσηνοί, μέ τή συμπεριφορά καί τά λόγια τους.

Ἐφοβήθηκαν, λέγει, φόβον μέγαν, γι’ αὐτό παρακάλεσαν τόν Κύριον νά ἀπέλθη. Γιατί ἐφοβήθησαν; Γιά ποιό λόγο; Εἶχαν λόγους νά φοβοῦνται; Ποιόν; Αὐτόν πού σκόρπιζε ἀγάπη καί ἔλεος, ζωή καί ἐλπίδα;

Ναί. Αὐτόν φοβήθησαν, γιατί εἶχαν τόν φόβο τοῦ ἐνόχου! Οἱ ἐνοχές γιά τίς παρανομίες καί τίς ἀδικίες τους, παρέμεναν κρυμμένες ἴσως, ἀλλά ἦταν δικές τους, δέν μποροῦσαν νά ἀπαλλαγοῦν. Ὁ Χριστός κι ὁ λόγος Του, ἡ ἀλήθεια καί ἡ δικαιοσύνη Του, θά ἦταν μόνιμος ἔλεγχος.

Προτίμησαν τίς παρανομίες καί τό παράνομο κέρδος τους παρά τήν ἀγάπη τοῦ Θεανθρώπου καί τήν διόρθωσή τους.

Ἦταν παραβάτες τοῦ νόμου τοῦ Θεοῦ! Ἦταν σαρκικοί ἄνθρωποι. Ἤθελαν νά ἱκανοποιοῦν τό εγώ τους καί ὄχι τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Σκέφτηκαν καί εἶπαν, ἄν ὁ Ἰησοῦς ἔλθει στήν πόλη μας, τότε θά πρέπει νά διορθώσουμε τή ζωή μας. Θά πρέπει νά ἀλλάξουμε τρόπο ζωῆς καί συμπεριφορᾶς ἀπό ὅ,τι εἴμασταν ἕως τώρα.

Ἐμεῖς δέν θέλουμε νά ἀλλάξουμε τήν κοσμική ἁμαρτωλή ζωή μας, τή ζωή τῶν παθῶν καί τῶν ἡδονῶν, δέν θέλουμε νά ἀρνηθοῦμε ὅλα αὐτά πού κάνουμε κι ἄς ξέρουμε ὅτι μᾶς καταστρέφουν. Ἀφοῦ δέν θέλουμε νά ἀρνηθοῦμε τίς ἁμαρτωλές πράξεις μας, τότε ὁ Χριστός πού εἶναι ὁ Πανάγιος Θεός καί μᾶς διδάσκει τήν ἁγιότητα, τό θέλημα τό ἱερό τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἐπικίνδυνος γιά μᾶς και τα θέλω μας!

Καί ἔτσι ἔμειναν μακρυά ἀπό τό Χριστό καί τήν ἀλήθεια καί ἐπέλεξαν και εκείνοι καί ἐπιλέγουν καί σήμερα οἱ πολλοί μιά ζωή χωρίς Χριστό μέ ὅσα ἀρνητικά συνεπάγεται καί ὅσα ἀποτελέσματα τραγικά καί φοβερά φέρνει ἡ ἀπουσία τοῦ Θεοῦ καί τοῦ θελήματός Του μέσα στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Γιατί χωρίς Θεό ὅλα ἐπιτρέπονται, ἀκόμα καί τά «γουρούνια» καί ἡ ζωή τῆς λάσπης καί τῶν παθῶν, ὅπως εἴδαμε στό κείμενο τοῦ Εὐαγγελίου.

Ἔτσι ὁ Χριστός γίνεται ἐπικίνδυνος όσον αφορά τις αμαρτωλές επιλογές μας, ἀφοῦ μᾶς χαλάει τήν κακή συμπεριφορά καί τήν ἀρνητική μας κατάσταση.

Γι’ αὐτό τό στρατόπεδο τῶν συγχρόνων Γεργεσηνῶν, στρέφεται ἐνάντια στό Χριστό καί τόν ἀπομακρύνει ἀπό σχολεῖα, ἐκπαίδευση, ἀγωγή, πολιτειακούς θεσμούς καί κοινωνικούς χώρους καί ἑπομένως διαδοχικά κι ἀπό οἰκογένεια, σχέσεις ἀνθρώπων, χώρους ἐργασίας!

Ἀλήθεια, τί φοβοῦνται, ὅσοι ἀρνοῦνται τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ, στή ζωή τους ἤ στό χῶρο τους, ἤ ἀκόμα καί ὅσοι ἀρνοῦνται καί τήν ὕπαρξή Του  Ἁπλά φοβοῦνται τήν σύγκριση τῆς ζωῆς μέ τό Χριστό καί τά θετικά της ἀποτελέσματα καί τή ζωή χωρίς Χριστό μέ τά ἀρνητικά φοβερά καί καταστροφικά ἀποτελέσματα.

Ἁπλούστατα, γιατί ὁ Ἱησοῦς εἶναι ὁ αἰώνιος Θεός, ὁ ὁποῖος ζεῖ καί ἀνασταίνει τίς ἀνθρώπινες ψυχές πού νεκρώνονται ἀπό τήν ἀπομάκρυνσή τους ἀπό Ἐκεῖνον. Ἡ ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ καί τοῦ λόγου καί θελήματός Του ὁδηγεῖ στήν κατάσταση τήν πρώτη τοῦ δαιμονιζομένου, ἐνῶ ἡ ἐπιλογή τῆς πορείας κοντά στό Χριστό, στόν ἰματισμό καί στή σωφροσύνη.

Ἀδελφοί, ὄχι ἄλλος στρουθοκαμηλισμός, ἐπιλέγοντας ἀρνητική στάση στή σχέση μας μέ τόν Χριστό, μόνο για νά ἀποφύγουμε τήν τιμωρία Του. Δέν εἶναι τιμωρός, ἀλλά πράος, ἀγάπη, συμπόνοια, παρηγορία καί δύναμη ἀλλά καί δίκαιος κριτής, πού μᾶς καλεῖ νά διορθώσουμε τίς ἐπιλογές μας ὅσο ἔχουμε περιθώριο πάνω σ’ αὐτόν τόν κόσμο.


Εκτύπωση   Email