13. «Ἑορτάσωμεν πιστοί ἑορτήν πνευματικήν»

Τά Χριστούγεννα δέν εἶναι μία ἑορτή κοσμική. Οὔτε εἶναι συνηθισμένη τυπική ἑορτή. Δέν εἶναι βιτρίνα, κίνηση ἐμπορίου, ἐκδρομές στόν χιονιά, γλέντι, ξενύκτια, φαγητό, ἀνάπαυλα.

Ἔτσι θά ἑορτάσουμε; Μά, δέν εἴμαστε μόνο σῶμα καί ὕλη. Τί γίνεται μέ τήν ψυχή μας, τήν πνευματική μας ὑπόσταση;

Ξέρουμε, ἄραγε, τί ἑορτάζουμε;

Χριστούγεννα, κατ' ἐξοχήν ἑορτή τῆς ταπεινώσεως, τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης, καθ' ὅτι Χριστός Κύριος «ὤφθη ἐπί τῆς γῆς». Παρουσιάστηκε Λυτρωτής γιά τίς ἁμαρτίες μας καί ἔζησε ἀνάμεσά μας. Ἔτσι, ἡ τοῦ Χριστοῦ γέννηση ἀπό τήν Ἀειπάρθενο Θεοτόκο, τήν Παναγία μας, κατέστη καί ἡ προϋπόθεση ὅλων τῶν ἄλλων Δεσποτικῶν ἑορτῶν. Χωρίς τήν ἐνανθρώπηση μένουν χωρίς περιεχόμενο ἡ Ὑπαπαντή, ἡ Βάπτιση, ἡ Μεταμόρφωση, τό Πάθος, ἡ Ταφή, ἡ Ἀνάσταση, ἡ Ἀνάληψη.

Νά ἑορτάζουμε, λοιπόν, καί νά χαιρόμεθα πνευματικά. Ὄχι στά ἐκκοσμικευμένα καί ἀντιχριστιανικά Χριστούγεννα. Χριστούγεννα αὐθεντικά, μέ τόν Χριστό μας.