14. «Στέφω Στέφανον»

Πρωτομάρτυς, ἀρχιδιάκονος Στέφανος ὁ μακάριος πού στεφανώθηκε ἀπό τόν Χριστό. Οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας πολλούς ἐγκωμιαστικούς λόγους ἀπέδωκαν στόν μεγάλο αὐτό ἅγιο τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ὅπως περιγράφουν τό μαρτύριο του οἱ «Πράξεις», οἱ δυσσεβείς ἐχθροί ἔτριζαν τά δόντια τους καί σχίζονταν οἱ καρδιές τους ἀπό ἄγριο θυμό, ἐνῶ ἐκεῖνος ἄνοιγε τούς οὐρανούς. «Ὑπάρχων (ὁ Στέφανος) πλήρης Πνεύματος Ἁγίου, ἀτενίσας εἰς τόν οὐρανόν εἶδε δόξαν Θεοῦ καί Ἰησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ».

Ὁ Πρωτομάρτυς Στέφανος ἔκαμνε μία δυνατή προσευχή καί εἶπε τά καταπληκτικά λόγια: «Ἰδού θεωρῶ τούς οὐρανούς ἀνεωγμένους καί τόν υἱόν τοῦ ἀνθρώπου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ ἑστῶτα». Τόν λιθοβολοῦσαν καί ἐκεῖνος ὁ πρωτόαθλος προσευχόταν. Ἔλεγε: «Κύριε Ἰησοῦ, δέξαι τό πνεῦμα μου... Κύριε μή τούς καταλογίσεις αὐτήν τήν ἁμαρτίαν».

Ὁ ἅγιος Στέφανος ἄνοιξε τόν οὐρανό. Μήπως καί μεῖς ἔχουμε ἀπόλυτη ἀνάγκη ἀπό ἀνοικτούς οὐρανούς;