17. Ὑπέρ ὑγείας

Μέγιστο ἀγαθό ἡ ὑγεία. Γι' αὐτό καί ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία πάντοτε εὔχεται καί προσεύχεται ὑπέρ τῆς ὑγείας τῶν ἀνθρώπων. Ὑγείας ψυχῆς τε καί σώματος.

Η ὀρθόδοξη χριστιανική διδασκαλία προέβαλε πάντοτε τόν ἄνθρωπο ὡς ψυχοσωματική ἑνότητα καί ἔδωσε τιμή καί σεβασμό στή ψυχή καί τό σῶμα. Ἔτσι μᾶς ἔφτιαξε ὁ Θεός.

Εἰδικότερα, τό σῶμα δέν εἶναι πρός καταφρόνηση καί ἀτίμωση. Ὁ Ἀπ. Παῦλος τό χαρακτηρίζει «ναόν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» καί οἱ σοφοί καί θεοφόροι Πατέρες λέγουν ὅτι δέν εἴμαστε σωματοκτόνοι ἀλλά παθοκτόνοι.

Ἔπειτα ἡ Ἐκκλησία ἔρχεται καί εὐλογεῖ κάθε θεραπευτική δυνατότητα στό ἀνθρώπινο σῶμα. Ἀποδέχεται τήν ἰατρική ἐπιστήμη καθ' ὅτι καί στήν Ἁγία Γραφή εἶναι γραμμένο, «τίμα ἰατρόν... καί γάρ αὐτόν ἔκτισε Κύριος καί ἐκ γῆς φάρμακα καί Αὐτός ἔδωκεν ἀνθρώποις ἐπιστήμην».

Λανθασμένη εἶναι ἡ ἄποψη ὅτι ὑπάρχει σύγκρουση θρησκείας καί ἐπιστήμης. Ἡ ἐπιστήμη δέν ἀντικαθιστᾶ τήν θρησκεία οὔτε ἡ θρησκεία τήν ἐπιστήμη. Ἡ συνύπαρξη εἶναι συμφιλιωτική καί λίαν εὐεργετική.

Φθαρτό καί θνητό τό ἀνθρώπινο σῶμα ἀλλά ἱερό καί σεβαστό.

Ὁ Μεγάλος Θεραπευτής ψυχῶν καί σωμάτων ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός νά χαρίζει ὑγεία καί πλούσια χάρι, τήν δική Του.