19. Στήν ἄμμο ἤ στήν πέτρα;

Ὁ Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός δίδει τόν χαρακτηρισμό τῆς ζωῆς μέ τό ἐξῆς παράδειγμα:

Δυό παιδιά ἔπαιζαν στήν παραλία. Τό ἕνα κατόπιν ἔμεινε στήν ἄμμο καί τό ἄλλο ἐπροχώρησε πάρα πέρα, ὅπου τό ἔδαφος ἦτο ἀπό πέτρα. Τό καθένα ἀπό τά δύο αὐτά παιδιά ἔγραψε τό ὄνομά του ἐκεῖ πού βρέθηκε. Τό πρῶτο στήν ἄμμο, τό δεύτερο στήν πέτρα. Τό βράδυ τά δυό παιδιά ἐγύρισαν στά σπίτια των. Τήν ἄμπωτι τήν διεδέχθη ἡ παλίρροια καί τό κῦμα ἔπεσεν ἐπάνω στό ἀμμῶδες καί πέτρινο ἔδαφος τῆς παραλίας. Ἔτσι, τό ὄνομα πού ἦταν γραμμένο στήν ἄμμο ἔσβησε, ἐνῶ ἐκεῖνο πού ἦταν χαραγμένο στήν πέτρα ἐφάνηκε καθαρώτερα.

Τό ἴδιο συμβαίνει καί στή ζωή, συμπεραίνει ὁ ἱερός Πατήρ. Ὅσοι ζοῦν χωρίς πίστιν, γράφουν τό ὄνομά τους στήν ἄμμο τῆς ματαιότητος. Ὅσοι ζοῦν σύμφωνα μέ τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό γράφουν στήν πέτρα τῆς ἀθανασίας.