36. Σ' ἕνα μικρό νησί στό πέλαγος
Διηγεῖται μία δασκάλα διωρισμένη σ' ἕνα μικρό νησί τῆς ἄγονης γραμμῆς τοῦ Αἰγαίου Πελάγους. «Ἔμεινα στό κρεββάτι μέ 40ο καί πλέον πυρετό. Δυσκολίες πολλές, ἀλλά δέν θά ξεχάσω ὅμως ποτέ τό πόσο ἔνοιωσα τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ, ὅταν, λυπημένη γιατί ἤμουνα ἐντελῶς μόνη, ἄρχισα τήν προσευχή. Ποτέ στή ζωή μου δέν μποροῦσα νά φανταστῶ τί ἀνεκτίμητος θησαυρός εἶναι ἡ προσευχή, ἄν δέν τό εἶχα ζήσει μ' αὐτές τίς συνθῆκες. Πῆρα δύναμη ἀπό τόν Μόνο Δυνατό».

