40. «Πάλι ἔμεινε νηστικός ὁ Διευθυντής»

Ὁ ἔλεγχος γιά τίς ἀταξίες ἀπό τούς μαθητές στή Ριζάρειο Σχολή ἦταν ἀρχικά ἕνα βλέμμα τοῦ Διευθυντοῦ, τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου πού ἀκτινοβολοῦσε στοργή καί δύναμη διορθωτική. Στά ἐπαναλαμβανόμενα λάθη συνέτιζε ἡ στερεότυπη φράση του: «Κριματίζεσθε ὅταν μέ ἀναγκάζετε... νά σᾶς παρατηρῶ». Ὅταν οἱ παρεκτροπές ἀπειλοῦσαν τό ἦθος τῆς Σχολῆς, ἐπέβαλλε καί ἀποβολή χωρίς νά τήν ἀναγράψει στό πρακτικό, γιά νά μή στιγματίσει τά παιδιά του. Ἡ πιό ἀποτελεσματική ποινή ὅμως ἦταν ἐκείνη ἡ ἐντολή στό μαγειρεῖο τῆς Σχολῆς, κάποιες μέρες νά μήν τοῦ φέρουν φαγητό. Ἀκολουθοῦσε μετά ἀπό κάποιο σοβαρό μαθητικό παράπτωμα, γιά τό ὁποῖο πάντα θεωροῦσε φταίχτη καί τόν ἑαυτό του καί τόν τιμωροῦσε πρῶτα ἀπό ὅλους καί πιό αὐστηρά. Ἡ παράδοξη κι ἀμίμητη αὐτή τιμωρία, γρήγορα διαδιδόταν: «Πάλι ἔμεινε νηστικός ὁ Διευθυντής», ἄκουγαν συγκλονισμένοι καί λυποῦνταν καί συγκρατοῦνταν.