10. Ὁ Χριστός ἔκλαψε

Ὅποιος ἀμφισβητεῖ τά θαύματα εὑρίσκεται ἐκτός πραγματικότητος. Ὅπου βούλεται Θεός νικᾶται φύσεως τάξις! Καί ἕνα τέτοιο καταπληκτικόν θαῦμα συνέβη κατά τό 1925, ὅπου ἡ εἰκόνα τοῦ Κυρίου μας, τό Ἅγιον Μανδήλιον ἔκλαψε. Τό περιστατικόν αὐτό τό ἔζησα τότε, ἤμουν δέκα ἐτῶν καί εἶμαι αὐτόπτης μάρτυς ὅπως καί ἑκατοντάδες ἄλλοι Πάτμιοι τό γνωρίζουν καί τό εὐθυμοῦνται μέχρι σήμερον: Ἡ εἰκόνα τοῦ Κυρίου μας ἀνῆκεν εἰς μίαν οἰκογένειαν τῆς Εἰρήνης Κουντούρη, ἡ ὁποία ἔμενεν εἰς οἰκίαν δίπλα τῆς μητρικῆς μου οἰκίας καί ἔναντι τῆς οἰκίας τοῦ φιλικοῦ Ἐμμανουήλ Ξάνθου. Ὁ σύζυγος εὑρίσκετο εἰς Ἀμερικήν καί ἐπί δέκα ὁλόκληρα χρόνια εἶχεν ἐγκαταλείψει τήν σύζυγον μέ τά δύο του παιδιά τήν Μαρία καί τόν Μιχάλη, οὔτε ἕνα δολλάριο δέν εἶχε στείλει εἰς τήν οἰκογένειάν του. Σημειώσατε ὅτι μέ τόν Μιχάλη ἤμασταν συμμαθηταί εἰς τό Δημοτικό, συνομίληκοι καί παιδικοί φίλοι καθ' ὅ γείτονες.

Ἡ πτωχή μητέρα διά νά ζήσῃ τά παιδιά της ἀπεφάσισε νά πωλήσῃ τήν Εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. Ἡ Πάτμος καί τά Δωδεκάνησα εὑρίσκοντο ὑπό Ἰταλικήν Κατοχήν! Καί τό νησί μας ἐπεσκέφθη ἀπό τήν Ρόδον ἕνας ἀρχαιολόγος Ἑβραῖος τήν καταγωγήν. Ἐπληροφορήθη τά τῆς Εἰκόνος καί ἀφοῦ τήν ἐμελέτησεν προσωπικῶς – ἀπεφάνθη μάλιστα ὅτι, ἡ κορνίζα, τό πλαίσιον πού περιέβαλεν τήν εἰκόνα ἦτο τοῦ ἕκτου (6ου)μ.Χ. αἰῶνος – προσέφερεν διά τήν ἀγοράν της ἑκατόν (100) χρυσές λίρες Ἀγγλίας. Ἐμέτρησεν ἀφ' ἑσπέρας τίς 50 λίρες καί τήν ἑπομένην θά κατέβαλεν τάς ὑπολοίπους διά νά παραλάβῃ τήν Εἰκόνα. Τήν ἑπομένην ἡμέραν τά παιδιά τῆς οἰκοκυρᾶς τῆς Εἰκόνος ἔφευγον διά τό σχολεῖον. Καί τότε λέγει ἡ μητέρα στά παιδιά, πηγαίνετε παιδιά νά ἀσπασθεῖτε διά τελευταίαν φοράν τόν Χριστούλη, σέ ποιόν θά λέμε τό Πάτερ ἡμῶν πού μᾶς ἔμαθες; Παιδιά μου τί νά κάνωμε, δέν ἔχουμε ἄλλο πρᾶγμα νά πωλήσωμε θά ἀποθάνωμε ἀπό τήν πείνα. Τά παιδιά ἀντιλέγουν: Μαμά δέκα χρόνια δέν πεθάναμε, θά μᾶς ἀφήσῃ ὁ Χριστούλης τώρα νά ἀποθάνουμε; Ἡ μητέρα ἐπιμένει καί τότε πῶς ἀλλοιῶς νά ἀντιδράσουν τά παιδιά, ξέσπασαν εἰς τό κλάμα μέ βαθύ πόνον εἰς τήν ψυχήν των. Ἀκριβῶς τήν ὥραν πού ἔκλαιγαν τά παιδιά, ὁ Χριστός ἔκλαψε καί μέχρι σήμερον φαίνεται ἐπί τῆς Εἰκόνος ἡ ροή τῶν δακρύων.

Ἔβαλαν τίς φωνές τά παιδιά, ὁ Χριστός μας κλαίει, δέν θέλει νά τόν πωλήσουμε. Δίπλα ἡ οἰκογένειά μου, ἠκούσαμε τίς φωνές τῶν παιδιῶν καί τρέξαμε ὀκτώ παιδιά καί οἱ δυό γονεῖς μου καί εἴδαμε πρῶτοι μάρτυρες τόν Χριστόν πού ἔκλαιγε. Ὅταν εἶδα ὅτι δάκρυα ἔπιπτον εἰς τό δάπεδον βρῆκα βαμβάκι τά συνέλεξα καί τά ἔβαλα εἰς τό Εἰκονοστάσι τῆς πρώτης ἀδελφῆς μου. Ἦλθεν σχεδόν ὅλο τό νησί νά δοῦν τόν Χριστόν πού ἔκλαιγε. Ἦλθεν καί ὁ Ἑβραῖος νά πάρῃ τήν Εἰκόνα. Ἡ οἰκοκυρά εἶχε πλέον μεταμεληθεῖ καί ὅλοι μας μικροί μεγάλοι ἐπείσαμε τόν Ἑβραῖον νά πάρῃ τήν προκαταβολήν καί ἔτσι ἡ Εἰκόνα ἔμεινεν.

Τό οἰκονομικό πρόβλημα τῆς οἰκογένειας λύθηκε. Ὁ σύζυγος μόλις ἔμαθε τό θαῦμα τοῦ Χριστοῦ, ἔστελνε τακτικά τό ἀπαιτούμενον ποσόν καί μόλις μεγάλωσε τό παιδί του ὁ Μιχαλάκης τόν πῆρε στήν Ἀμερικήν στό Mississipi τῶν Η.Π.Α., τόν ἔκανε κληρονόμον του. Καί σήμερον εἶναι ἕνας τῶν πλουσιοτέρων τοῦ νησιοῦ μας. Τακτικά ἔρχεται στήν γενέτειράν του Πάτμον οἰκογενειακῶς διά νά ἀσπασθῇ τήν Εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος του, νά λειτουργηθῇ, νά κοινωνήσῃ τά ἄχραντα μυστήρια καί νά ἐπιστρέψῃ εἰς τά καθήκοντά του. Ἡ εἰκών τοῦ Κυρίου δι' ὀλίγον καιρόν μετεφέρθη εἰς τό ἱερόν Ἡσυχαστήριον μοναζουσῶν εἰς τά «Ἅγια τῶν Ἁγίων» καί κατόπιν εἰς τήν ἱεράν Μονήν μας ὅπου εὑρίσκεται εἰς τό θησαυροφυλάκιόν μας διά προσκύνημα ὑπό τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν μας.

Ὁ αὐτόπτης μάρτυς τοῦ θαύματος

                                                              Ἀρχιμ. Παῦλος Νικηταρᾶς

                                                              (Ἐκοιμήθη τό ἔτος 1999)