33. Ὁ Ἴβυκος καί οἱ γέρανοι

Ὁ διδάσκαλος καί ποιητής Ἴβυκος μετέβη μαζί μέ ἄλλους συναδέλφους του στήν Ἰταλία. Ἐκεῖ ἔμεινε ἀρκετό καιρό καί μάλιστα κέρδισε καί ἕνα ἱκανοποιητικό ποσό χρημάτων ἀπό τήν διδασκαλία του.

Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες ἀφοῦ ἔληξε ἡ ἐκπαιδευτική περίοδος συγκέντρωσε τούς συνεργάτες του καί τούς εἶπε: -Ἐγώ ἀρκετά ἐργάστηκα, σέ πολλούς νέους ἔμαθα γράμματα, τώρα θά ἐπιστρέψω στήν πατρίδα. Οἱ συνεργάτες του τοῦ εἶπαν: -Καλῶς. Ἐμεῖς θά μείνουμε λίγο καιρό ἀκόμη. Ἔτσι ὁ Ἴβυκος ἀπεφάσισε καί ἀνεχώρησε γιά τήν Ἑλλάδα μόνος του. Ὅμως ὅταν βρισκόταν κοντά σ' ἕνα χωριό λίγο ἔξω ἀπό τήν Κόρινθο ἔπεσε θῦμα ληστῶν οἱ ὁποῖοι τόν φόνευσαν καί τοῦ πῆραν τά χρήματα. Ὅταν ὡστόσο ὁ Ἴβυκος ἦταν πεσμένος στό ἔδαφος καί ἦταν ἑτοιμοθάνατος ἀπό τά κτυπήματα τῶν ληστῶν, ἔτσι μονάχος πού ἦταν εἶδε στόν οὐρανό νά πετοῦν τά πουλιά, γέρανοι. Τότε ὅση φωνή εἶχε ἱκέτευσε καί εἶπε. -Ὦ γέρανοι, σεῖς νά καταγγείλετε τούς ληστές καί νά τούς τιμωρήσετε.

Δέν πέρασαν πολλές ἡμέρες καί οἱ χωρικοί Κορίνθιοι βρῆκαν τόν Ἴβυκο νεκρό καί τόν ἔβαλαν μέσα σέ τάφο. Τούς ληστές ὅμως δέν ἀνεκάλυψαν.

Ἀλλά συνέβη ὅμως τοῦτο.

Μία ἡμέρα στό θέατρο τῆς Κορίνθου μαζί μέ τόν ἄλλο κόσμο εἶχαν πάει καί οἱ ληστές. Πάνω ὅμως ἀπό τό θέατρο πετοῦσαν γέρανοι. Τότε ἕνας ἀπό τούς ληστές εἶπε στούς ἄλλους. - Ἔ, γιά κύτταξε, οἱ γέρανοι τοῦ Ἰβύκου. Ἕνας θεατής ἄκουσε τά λόγια αὐτά καί γρήγορα ἔγινε ἡ καταγγελία ἐναντίον τους καί εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νά δικαστοῦν, νά ὁμολογήσουν τήν ἀπεχθῆ πράξη τους καί νά τιμωρηθοῦν ἀπό τό δικαστήριο.